قالب شعر: غزل

1. لب کارون
   “” “” “””
   تو مو را می کشی از ماست بیرون
   و من مویم چو برف کوه غارون
   ..
   تو خط انداختی پشت لبت را
   و من خشکم زده چون لب کارون
   ..
   تو شبها تا سحر در خواب نازی
   و من بیدار چون شب زنده دارون
   ..
   تو دستت می‌ کنی در جیب مردم
   و من چشمم نگیرد گنج قارون
   ..
   تو داری میروی در خانه بخت
   ومن بختم بگردیده است وارون
   ..
   تو دریای عمانی پر ز آبی
   و من لوتم دریغ یک قطره بارون
   ..
   تو دل را برده ای آسان ولی من
   به سختی می برم از دست تو جون