تیت کوه
تیت کوه
<–*–>
آهنگ کبکِ تیت کُوه دل می رباید
بر سبکِ قرآنی که خوانَد حَفص از عاصَم
٪
یک شربتِ شیرین زِ آبِ کَل برابر
با لذتِ نوشیدنِ کَوثر و زَمزم
٪
در سایه سارِ وِزگ اگر خواهی بخوابی
راحت تر از مادر کند دامَن فراهم
٪
چشمان سبزِ بادومِ وار آفتی هم
همچون نگینی می درخشد رویِ خاتم
٪
انجیر، دستانش به بالا می شود باز
دستِ کَرَم کُمبوس دارد همچو حاتم
٪
بر صورتِ بِهچُو نشسته برفِ شادی
سرخ از خجالت در کنارش اشکِ مریم
٪
گردوی بهچی دون کشیده دست خود را
بر گونه آلو زده سیلی محکم
٪
پنهان نموده گینه خود را پشتِ اَرزن
کیکُم میانِ شهن و خِشت بِگرفته ماتم
٪
شانه زده زلفِان خود، شُورِ چَویلی
گردانی از خوکان به پیپَو داده اند لَم
٪
بر سینه یِ سیسَه هزاران سکه ی زرد
آویشن از زردِ کَمر آورده سَر خَم
٪
از دور زیباتر نماید وارِ سیسَه
وقتی بگیرد در کِرِک باران نم نم
٪
گشت و گذار با یار در پَس کَل چه زیبا
چون قند شیرینست با یک چایِ گل دَم
٪
هر کس گِذارش بر دِلی افتاده باشد
خود را به برگشت دوباره کرده مُلزَم
٪
یک تکه ی سر سبز از دشتِ گَپو را
ترجیح میدم من به خاکِ کُلِ عالم
٪
چون بُقچه عطار پر شد لَو بلیطک
از شیرِ گنجشکان بگیر تا جانِ آدم
٪
از تنگ تیسه تا مسیرِ آبِ بیشه
یادآور مابین خلخال و اسالم
٪
چون سینه دلبر سفیده پُک سفیدار
از احمدی دل برده او از اکبری هم
٪
از وصفِ حالِ باغِ مَهکِی عاجزم من
چیزی ندارد از بهشت جاودان کم
•~•
حاجی اکبری