قالب شعر: چهار پاره
کور مادر زاد
●○●
رَهتُم نِشهسُم روبروش
گفتم هَنِی مِن یاد شِی؟
وَم گُو وَری بِهل باد بیا
وَیچُو نَشین سَر باد شِی
•
گفتم چتِه خَوو نیبَرِت
مَه خُت هَنِی سَر دارِ شِی؟
شِی کِه وُ رَه شیرین نَکو
کی گُو کِه تو فرهاد شِی؟
•
بار کِردِه رَهتِه مالِشُون
چِی بَرد چالَی وارِشِی
مَه نیتَرِی تَرکِش کنی؟
دونُم کِه خُوت معتاد شِی
•
رَهتِه زیارت کربلا
تو عازمِ بغداد شِی
تا کَی بِشینی مُنتَظر
در حسرتِ بیداد شِی
•
خُش دانش آموزهِ بَچه
انگار تُو مِث استاد شِی
خَش شَت نیایه بَو دُووَر
فکر ایکنی دوماد شِی؟
•
برفِ زمهسونهِ طَرَف
خُت گَرمیِ مرداد شِی
از تیر مرزِنگِش بترس
دیوِ زِره فولاد شِی
•
سی ساله کِه وَش گفتَری
مِن گَردنم غمبادِ شِی
حَمدادِ کِی اُومَه سَرِت
ایگُوم تو مَه هُمداد شِی؟
•
هفتادِ و نُه تا عاشقش
تُو هم یکی هشتاد شِی
صد سالِ سِه وَت نیدِنِش
چون کورِ مادر زاد شِی