چار مدور
چار مَدَور
×××
خودم هَنگ و خَرم لنگ و تمام چار مَدَورُم جنگ
که بیخود گشته ام از خود و بی تابم چو آوَنگ
سَرم مَنگ و دلم سنگ و زبانم می زند اَنگ
مرا عادت شده بر بَنگ و معتادم به آهنگ
زمان تنگ و زمین شنگ و هوای عشق کمرنگ
دَمونی مانده تا زنگ و زِتو دورم دو فَرسنگ
سر راهت نشینم من به تاریکی چو شبرنگ
دلت آرَم به چَنگ و در بغل گیرم تورا تَنگ
به بامم گر ببارد سنگ و نامم گر شود ننگ
رهایت من نخواهم کرد چو کرمی دست خرچنگ
▪︎▪︎
چار مدور = چهار اطراف
دمونی= زمان کمی