رسم دنیا

رسم دنیا

*******

رسم دنیا همه آنست که کند پیر جوان را

آدمی دل ندهد هیچ جهان گذران را

..

من ز دنیا گله دارم که برد عمر گرانقدر

گله از آینه دارم که نگوید زمان را

..

نه گدایم که روم گوشه ای و دنج بمیرم

نه توانی که به ببینم به برم پادشهان را

..

همچنان در تک و دو اسب شبح دیده هفته

نرسیدست به منزل و بریده است امان را

..

همچو صیاد که دنبال شکارست شب و روز

مرگ بنشسته کمینم و کشیدست کمان را

..

سحر از خواب پریدم و نخوردم سحری هم

ناگهان بانگ برآمد که گفتند اذان را

..

حاجیا دستت از این دار بگردد کوتاه

پا نهی داخل باغی که ندیدست خزان را