قالب شعر: غزل

ساعتم رد شد و از کوچه ی دیدار گذشت

نه به دلخواه زمان بلکه به اجبار گذشت

هرکسی آمد و زخمی به دل زارم زد

عمر من طی شد و با طعنه ی اغیار گذشت

خسته شد جان و تنم بس که تمام لحظات

دیده ام در طلب چهره ی دلدار گذشت

من و دیوار شدیم مونس تنهایی هم

در نبودت شب من با غم و بیدار گذشت

ای که از درد من و فاصله ها بی خبری!؟

چه کنم با که بگویم که چه دشوار گذشت

خرمن سبز دلم را نِگَهت ، اتش زد

رفتی و بعد تو جان در تب و بیمار گذشت

#بهناز_خدابنده_لو