قالب شعر: {قالب شعر:35}
تا به کی پیله کند مرگ به دامان وطن
کی شود نغمه زند مرغ غزلخوان وطن
سوختیم و هوس جرعه ی آبی داریم
کاش باران بزند بر دل و بر جان وطن
لاله هایی که در این معرکه پرپر شده اند
سرخی خون همانان شده پیمان وطن
تیشه ها می شکَند پیکر پر زخم مرا
من که عمریست شدم سنگر و بنیان وطن
شب که بی شک گذرد صبح امیدی ست مرا
رخ نماید به جهان چهره ی خندان وطن
#بهناز_خدابنده_لو