برا ی خودم می نویسم
برای اخم باد و حرص نسیم
برای ان زاغک تنها!
که در دفتر
شعری جا نگرفت،
برای انتظار شعرهایی
که در بی حوصله گی شاعران،، رنجورند
برای ان جغد تنها،
که
از بد یومی خود
در هراس است
برای کاج و سرو ها.!
که پاییز وزمستان
را در لباس خود قایم کرده اند
