قالب شعر: {قالب شعر:35}

این منم مجنون و شیدا، عاشق لیلا شدم!
بخت واقبالم ببین دل مرده ی فردا شدم!

مثل طفلی مست و سر خوش در پی اش می رفتم و
دست دردستش چو دادم این چنین رسوا  شدم

تا جوان بودم هوای عشق، کورم کرده بود
پا به پایش بودم و بی آبرو معنا شدم

آرزو یم پر کشید  کاخ آمالم که ریخت
لابه لای غصه و غم نامه هایم تا شدم

باد وطوفان امد و کشتی دل ویرانه شد
همنشین ساحل و همصحبت، دریا شدم

زندگی ام شد فنا برباد حسرت رفت وسوخت
دست تقدیرامد و تا عاقبت تنها شدم

خواب دیدم درکنار یار دیرین مانده ام
تا نشستم درکنارش صاحب دنیا  شدم

لیلا رضاییان سروده آذر 1403