دختر صحرا
دختر صحرا
بار دیگر قامتت را دیدم از دور ای نگار
در نگاه من فقط یک سایه ماند وانتظار
در هجوم آن نگاه سر کش و آتش فشان
شعله ها در جان من رقصید و شد عمری شرار
گفتم ای ماه کویر از نسل خورشید آمدی ؟
آمدی، تا شب بمیرد در نگاهت با وقار
خنده ات چون آفتاب صبح روشن در نگاه
بی تو صحرا هم ندارد رنگ و بویی از بهار
هر کجا رفتی دلم چون سایه دنبالت دوان
مانده ام در بند چشمت مثل مرغی بی قرار
بوی آن عطر خوش پیراهنت پیچیده باز
خاطراتت شد غباری در گلوی روزگار
هر چه در دل داشتم در حسرتت اتش گرفت
سوختم اما نچیدم از لبت یک یادگار
#لیلا – رضاییان
۱۴۰۵
اردیبهشت