قالب شعر: {قالب شعر:35}

کوی عشق

چون درختی درزمستان برگ کامل ریخته
در فراقش اشک من ،باشعر فاضل ریخته

من به سویش رفته ام  مثل سوران تاختم
عاقبت او کوی دیگر دامنی دل ریخته

هرچه مجنونش شدم معشوق ودلدارم نشد
سالها  در کام من زهر هلاهل ریخته

من که دل کندم زاو اصلا پشیمان نیستم
غصه هایم رفته و شوری به محفل ریخته

مثل گلها عاشقی کن ای دل غمگین من
باغبانی درمسیرت یک بغل دل ریخته

قطره قطره گاه باران می شوم از دیدنش
دل به دریا می زنم شوری به ساحل ریخته

دیده ام درگردش چشمان او بی تاب بود
آاسمان شاید به چشمش ماه کامل ریخته

لیلا، رضاییان