قالب شعر: قطعه

به وقت پنج جمادی تشعشعی از نور
گرفت خانه مولا علی و زهرا را
همان یگانه مظهر صبر و حیا و غمخواری
که زینت است در آن دار عشق، بابا را
شمیم چهره دردانه اش معطر کرد
ز عطر نافه مشکین فضای طوبا را
وَ بعد، رب جلاله به ذوق آرائید
ز نور آن مه وارسته عرش اعلا را
درون ظرف وجودش چه بی کران دارد
ز شوکت و شجاعت و علم و عفاف، دریا را
به وقت حادثه در کربلا پرستار است
میان گریه و غم کودکان تنها را
در آن دمی که مزین به نام زینب شد
بیا شکوفه زنیم فرش تا ثریا را
و شادباش بگوییم به لطف این ایام
خجسته روز پرستار، امید دل ها را

#نویده_نامجوفر