قالب شعر: {قالب شعر:35}

هر رشته ی بلند تمنا و آرزو
در سایه سار زن به تجلی رسیده است
مادر فرشته ای ست که از وادی بهشت
قلبی ز جنس عشق برایم خریده است
زیبا گلی که از پس آفات سرنوشت
با هر بهانه زحمت من را کشیده است
در آسیاب دهر و خم و پیچ زندگی
مویش سپید گشته و قدش خمیده است
در پرتو نگاه بهاری ترین بهار
آرامشی به روح و روانم وزیده است
طوری که قاطعانه بگویم شبیه آن
دنیا به چشم خود به نگاهی ندیده است
قلبم میان های و هیاهوی روزگار
هر دم به یک اشاره ی مادر تپیده است
مادر همان یگانه پرستار غصه هاست
کز شوق من دل از همه دنیا بریده است

#نویده_نامجوفر