ای معلم، ای سرآغاز ظهور رازها
ای دو بال محکم انگیزه ی پروازها
ای تجلیگاه مهر و روشنی در سینه ها
ای شکوه انعکاس نور در آئینه ها
ای فروغ ناتمام عشق در چشمان شب
سجده بر اندیشه ی نابت نماز مستحب
تا کلامی همچو دُر، در سینه مهمان می کنی
عالمی را با غزل هایت غزلخوان می کنی
جرعه جرعه چای گرم عشق را سر می کشی
رنج ها را با تمام خویش در بر می کشی
بین رقص و بازی پروانه ها گم می شوی
سبزتر حتی ز خرمنگاه گندم می شوی
اجتماعی غرق اقیانوس عشقت این چنین
بر دل دریایی ات مُهر هزاران آفرین
ای معلم نام تو دیباچه ی هر دفتر است
نام تو تفسیر جشن رویش نیلوفر است
در بهار معرفت قد می کشی، گل می دهی
وان گلستان را به دست سرو و سنبل می دهی
هر نفس عطر شمیم یاس تقدیم شما
یک جهان آلاله ی احساس تقدیم شما
تا جهان باقی ست نامت زینت هفت آسمان
نام تو بر تاج دنیا تا همیشه جاودان
#نویده_نامجوفر