قالب شعر: غزل

(هزار بازار)باتضمینی از
(محمود فرخ خراسانی)
“خداکند که دگر یار ما جفا نکند “
وفا به وعده نکردن،کسی بنا نکند
به هر هزار نعمت خدای را سپاس
یک از هزار نعمت، کسی ادا نکند
هزار عکس گرفتم من از رخ یارم
هزار بار تماشا، مرا رضا نکند
هزار ناوک مژگان رها به یک مقصد
هزار تیر زمژگان، یکی خطا نکند
به تار مویش اماهزار دل بند است
هزار دل چو بشکند، یکی صدا نکند
هزار آه کشیدم ز درد بیماری
هزار دکتر حاذق، یکی دوا نکند
هزار جهد بکردم نبینمش روزی
هزار سال نباشد، غمش رها نکند
هزار قوس ززلفش نشسته اند به کمین
هزار کمان کشیده، یکی حیا نکند
هزار چوب بیاید به پیش نجاری
هزار نی بیارند،کسی عصا نکند
هزار دعا بکردم خدای مرگم ده
هزار بار شنیدی؟ بگو خدا نکند
هزار باده و مسکر نگیرم از ساقی
هزار باده رنگین،یکی صفا نکند
هزار بوسه گدایی طلب کنند اورا
هزار شاه بکردند،چرا گدا نکند؟
هزار وسوسه در دل بیفکند شیطان
هزار آدم ار کند، یکی حوا نکند
هزار نامه نوشتم به رسم دلداری
هزاررقعه یاران ، یکی را وا نکند
هزار نقشه کشیدم بیارمش به قرار
هزار بهانه واهی، یکی بها نکند
هزار عمارت آباد خراب گردیدند
هزار خرابه ویران،یکی بپا نکند
هزار شعر سرودم برای او ، لیکن
به هر هزار بیتش، تکی عطا نکند
هزار وعده بدادی مرا سر خرمن
“هزار وعده ی خوبان، یکی وفا نکند”
حاج اکبری،اسفند۱۴۰۳