شهسواری سر رسید

شهسواری سرر سید

ناگهان با هجــــــرت یاری نگاری سر رسید
بر خــــــزان باغ ایران ، گلعذاری سر رسید

جان ما مجــروح و دل‌ها بـــی‌قرار اما یلی
از تبار حیــــدر و با ذوالفقــاری ســر رسید

در دل جنگ و نبردی بــی‌امان از کوی حق
هیبت پور علی چون شهسواری سر رسید

عاشق شــــــورِ جهاد و هاضـــم بد سیرتان
قامع کفار بــــی‌دین شهـــر یاری سر رسید

شاخ‌گل با عطرو بوی مرتضایی رفت ولی
غنچه‌ای رخشان زباغ رستگاری سـر رسید

دشمنانِ دین و قـــــرآن و ولایــت جملگی
در هراسند که ستـــونِ اقتـداری سر رسید

فتح و پیروزی ما تضمین شداز سوی امام
امـتِ مبعــــوث مــا را افتــخاری سر رسید

گرعلی رفت مجتبی او را خلف باشد بحق
بـر دل رنجـور ما ثبت و قراری ســر رسید

مختار پشوتن « رنجور »