قالب شعر: غزل

بی تو در دنیا ندارد ، امن و آسایش روان
می‌شود جان سوی دیدار تو با مردم روان

دل نگیرد از کلامی ، جز تو شوق زندگی
گرچه بخشیدی به‌امت وحدت و آرام‌جان

آسمان ملک‌‌ایران را چنان خورشید و ماه
کرده‌ای روشن برای جان هر پیر و جوان

نغمه خوان قصه‌ های افتخار آمیز دین
در تکاپوی شیاطین ضد دین و محو آن

خطبه خوان جبهه های عزت و آزادگی
بانگاهی تا به عمق‌ فتنه‌ها هیبت زنان

ای امیر بی نظیر هر هم‌ آورد ای دلیر
مهر عشقت‌را دمیدی برضعیفان جهان

دیدگان اینک بسوی کشور ایران زمین
تا زند بر کاخ ظلم و کافران تیغ خزان

گرچه رنجور است زداغ رفتنت ایران‌ما
عاقبت با مجتبایت می‌شود عزت نشان