جشن و سور سامرا
جشن و سور سامرا
نیـــم شعبان ، روز نــــور و شادی اهل فلک
شد فـــروزان زین ولادت وادی ملک و ملک
پیــک حق دارد نـــدا بر جن و انســانِ زمین
مـــیرسد ماه دو عالــم ، نور جانِ اهل دین
گـــو به خورشید سماء تا رو بگیرد از جهان
اختــــر و نــور سماوات آید و صد کهکشان
سر نوشت خلقت پـــروردگار از این حضور
مـــی کشــاند پیروان را تا بسـوی ملک نور
جنت و رضوان ز عطر و بوی طفل عسگری
مست و مدهوشـی ببخشد بر دل هرحیدری
سر سپردن بر قدوم عرشــی این مهــر حق
روح و جانها را ببخشد جلــوهی نور شفق
گـــر غلام این شـه افــلاکیان گـردی ، صبور
میرسی تاکوی ربالعالمین و جشن و سور
داغ رنجــوری ز دل رفت زین خبر در سامرا
غنچهی زهـرا شکوفا گشت و سوری شد بپا
مختار پشوتن (رنجور)