نرگس جادو

نرگس جادو

بشنوید ای دوستان از قصه‌ی هجران من
غم‌گساری هدیه آرید و شوید مهمان من

عاشقی بودم به حسن روی یاری ، گلعذار
حلقه های زلف او، گلهای عطر افشان من

ماه خود را می‌سرودم ، با غزل‌های ملیح
تا بیاید درشبی ، با جلوه ها بر خوان من

ساغری باطعم عشق و پاکی و مهرو صفا
می‌‌رسیداز نرگس‌جادو به روح وجان من

در کفی با موج چشمانش ، برقصاند مرا
چون‌حبابی بشکند دیوار این زندان من

آفتاب عارضش ، گلبن بسوزاند به طبع
با نوای چنگ و نازش بگسلد ، بنیان من

بر ندارم دست دل را ، از تمنای وصال
تا کند روزی شراب لعل خود ، ارزان من

من هم ای رنجور افتاده بدام عشق یار
چون‌تو‌‌ در راه نگاری می‌دود چشمان من

مختارپشوتن «رنجور»