خیبر زده بر دل

خیبر زده‌‌ بر دل

تو اگر جان مرا به چشم خود نمی نشاندی
دل مجذوب مــرا به کوی خود نمــی رساندی

سـر و جانـم به هوای تو چرا بـهانه مــی کرد
تو اگـر عشوه در آن روز به ما نمــی فشاندی

غمــزه و تلمیـح تو زد موشــک خیبر به دلم
تـو چـرا عشـوه کنـان روح و روانـــم بستاندی

عاشقـی را تو خطا و هـــرزگـی نوشــته بودی
دل ربایی باجنایت هم طراز‌ست که نخواندی

سال‌هـا دل را به یغما بردی و با عشوه‌هــایت
مأمنِ آرام مـا را سوی طــوفـان مــی کشاندی

مانده ام با این دل رنـجور و غمناک پر از غم
ساحل خود را به ما بستی و بر پیمان نماندی

مختار پشوتن « رنجور »