خاک به خورشید فشاندن
خاک به خورشید فشاندن
تواگر خاک به خورشید فشانی، چه شود؟
به ولایت چو زنی تیرو سنانی، چه شود ؟
تو همان عمری و، عاصی بهخدا و به ولاء
شفق و نور علی با پوف فانی، چه شود ؟
به جهان سوزش قرآن شد و یک دم نزدی
به حجاب و به حیا نیزه پرانی، چه شود؟
تو اگرمست شراب ازکف و سوتی بحرام
بهولایت تومدام هجمه زنانی!، چه شود؟
تو دگر ارزش آن ، سیر سیاسی چو دغل
نه بخود داری و درفصل خزانی، چه شود؟
به تو گویم که علی ، سید عالم شد و بس
پسرش سید ما ، نور جهانی ، چه شود؟
مختار پشوتن «رنجور»