پدر

قامتِ من، بلندایِ دست‌هایِ توست، پدر

این زندگی وام‌دارِ حضورِ پرمهرِ توست

شب‌ها را به جان خریدی، تا سپیده‌ دمی ببینی

و پلک‌هایِ خسته‌ات، گواهِ بی‌خوابیِ توست

ذره ذره‌ی وجودم، وقفِ سپاسِ تو باد

تا ابد، قدردانِ عشقِ بی‌دریغِ تو خواهم ماند، پدر

✍مبینا سپهر