عارض ماه

خود مهیاکن به عشقبازی که عاشق آمدم
ای‌ گل باغ صداقت ، پاک‌ و صادق آمدم

دلبر شیرین سخن من برقرارو گفت و گو
با دلی مشتاق و بر سوی شقایق آمدم

عارض ماهت مرا محو تماشا می‌کند
دست و پا گم کرده‌ای شاید که لایق‌ آمدم

درکنارت عطر گل‌ها می‌رسد بر جان و دل
یارخوش سیمای من باشور و شایق آمدم

من بسوی بحر مهر و پاکی‌ و لطف و صفا
از دل امواج خون ، بشکسته قایق آمدم

بی‌درایت گشته‌ام از عشق ماه عارضت
پادوان با قلب رنجور و چه عاشق آمدم

مختار پشوتن « رنجور »