سفیر کربلا

حضرت زینب کبری (س) مسیر پر حادثه و دردناکی را بعد از واقعه عاشورا به عنوان «ام المصائب» در پیش روی داشت . شیر دختر علی علیه‌السلام داراى قوت قلب، فصاحت بیان، شجاعت، زهد و ورع، عفاف و شهامت فوق العاده‌ای بود.

تقدیم به روح بزرگ بی‌بی علیهاالسلام

سفیـــــــر کـــربـلا کــوه صلابت
بود مانند زهـــــــــــرا با طهارت

چــراغ خانه‌ی مـــولا علــــی بود
وجودش نور و کــوه استقامـــت

به سالار شهیــــــدان او مشــــاور
مقــــاوم در مصائب با شــجاعت

مدیحه خوان دشــت کـــربلا بود
یتیمــان‌ را چنان‌ حصن حفاظت

بلند همـــت علــــی گــونه عقیله
به گفتــــارش فصاحت با بلاغت

حسن را خواهــــــر و ماننـد مادر
وجودش را چنان شبنــم طراوت

شمیـــــــم یاس او ماننــــد مادر
مسیـــــر او‌ حمــــایت از ولایــت

فقیــــــران را علــی‌ وار آشنا بود
سحابــــی بود و بارانش سخاوت

اگــــر یک شیـر زن بودست بدنیا
همـــان بانـو که شب‌ها در عبادت

حیــا را اســـوه و مستـوره بود او
حجابــش زیــنت دیــن و دیانـــت

ز بام کــــــبریا ناظـــر به عالـــــم
به محشـــر دارد او حکم شفاعت

زبان‌ها قاصـــر از توصیف آن ماه
خداونـــد هــم از او دارد رضایت

منــــم ماننـــد تو رنـجور عاصـــی
خجـــل از دختـــر کان کـــــرامت

مختار پشوتن « رنجور »