قالب شعر:

تو مخلوقی که برتر هم نداری

به پاکی کم تو از زمزم نداری

تکی چون در نگارستان خلقت

ز زیبایی و حُسن هم کم نداری

تو هم مادر تو هم خواهر تو یک زن

که والاتر در این عالم نداری

چه شادی ها رهین بر شادی توست

چو خوش باشند همه تو غم نداری

تو درمانگر به هر دردی و اما

به دردی در خودت مرهم نداری

شوند نالان همه زین رنج دنیا

تو در رنج ها به ابرو خم نداری

بهشتی زیر پا داری همیشه

زلالی، فرقی با شبنم نداری

به تکیه بر تو دل ها استوارند

بدان ای زن ز مردی کم نداری