دِلُم خُونِه ز هر چه ظُلم و بیداد …!
دِلُم خُونِه ز هرچه ظلم و بیداد
خداوند به دِل ِ مُو سروری داد
بِسازُم چشمه ی سِرِّ الهی!
به دریای ِدل ِ مُو رَهبَری داد
شاعرلاله های سوخته مهدی عرفانیان
خراسان رضوی