المِنَتُ لِله ِ که دَر ِ دیِزی ام باز است …!
المنتُ لله که در ِ دیزی ام باز است
آشفتگی و گُشنگی ام عین نیاز است
مهرداد ز بویش رقص ِ واله و شیدا !
شُکر خدا سرگرم ِسنتور و ساز است
یک ضربه ی مُحکم سر پیاز ، خورده !
آری ظرف ِدیزی ِ سنگی جَهاز است
سبزی مَرزِه و شاهی و تَره ، ریحون !
گوشت ِ تازه و لُخم عین ِ نیاز است
یک دوغ ِ تُلُمبِی و غزل مَدهُوش !
مهرداد ببین لحظه ی شاذِّ است
عرفان و غزل ، دیزی ِ کاری !
باد گلوی تو مَحر َم ِ راز است !
المِنَت ُ لله که در دیزی ام باز است !
آشفتگی و گشنگی ام عین نیاز است !
مهدی عرفانیان