که چار پاره نه معنوی در آمد…!

شروع کردم به چارپاره گفتنی  ناب

تو  در  بیرجند  ِ بیابی  دُرّ  و  عَناب

شُکُوه  و  مژدگانی  بهر  ِ مهدیست

که  گنج  ِ زندگانی  نزد ِ  سعدیست

فِتاده   در  دِلم    مِهر    و   محبَّت

به دور از هر لَئیم  و  ذکر   ِ شَهوَت

به  تمرین    و    ممارست   پی  کار

که  با عشق  و   مُجالِست  پی   کار

چو دور از چشم  و زخم  ِ بار  ِ منفی

به  دور  از سختگری و  جار  ِ  صِنفی

بَسان  ِ موری  در   اکناف  و   اطراف

پی روزی  ِ خود رفته  ،  دلی  ِ  صاف

به  هشت   و   چار  ِ این   دُرِّ  یَمانی

که پی درپی و پشت در پشت و آنی

کَرَم  کرده  به عدل  و  داد  ِ مَظلوم

به  رِزق  ِ  بی رَویِّه   ،   داد  ِ مَعلوم

شوخی   کردم   به  مثنوی  در   آمد

که      چارپاره   نه  معنوی   در  آمد

مهدی عرفانیان

خراسان رضوی