با سند چون گفت : جابر از کِساء …!

( دراستقبال از حدیث کِساء )

با سند چون گفت : جابر از کِساء🥀

حستجوی  ِ  حق   ، صابر از کِساء🥀

این  حدیث   آمد  ،  زهرای  ِ بتول🥀

فاطمه  دخت محمد (ص )، رسول🥀

روزی     آمد      خانه    ما    طاها🥀

گفت  :  با   حالی  شبیه    مرتضی🥀

ضعف   دارم   جان    بابا    مرضیه🥀

پهن    کن    بابا     عبایی    راضیه🥀

آن    عبایی    است   از جنس یمن🥀

دور    بادا     ز     جنس  ِ   اهریمن🥀

گفتمش   بابا   بلایا   دور    ،    دور🥀

با   خدا   سِرِّ   درون   ،   کوه ِ   نور🥀

من   کشیدم    عبا   را   بر   سرش🥀

چهره ی   ماه    و    منوَّر  ِ   دلبرش🥀

ساعتی  بگذشت  آمد  چون   حسن🥀

گفت   :  مادر  با سلام   از  بهر  ِمن🥀

گفتمش :  مادر سلام    نور  ِ چشم🥀

کظم غیض  آسان  کند ، سوز خشم🥀

ای  عزیر  فاطمه  ( س)   نور   ِ جان🥀

لولو    و     دِّر  ِ  نجف    ،     آسمان🥀

بهر   تو    خلقت   ،   جاری  و  روان🥀

بهر حسن( ع  ) عطر  ،   عنبر   آشنا🥀

آری   الحق   بوی   جدِّ م      ،     روا🥀

با  سلام    آمد    در    زیر  ِ     کِساء🥀

تا    بگیرد    از    جدِّ     دار  و   دواء🥀

بعد از آن  آمد  حسین ( ع ) ، آفِتاب🥀

فرش   پهن   کرده    برایش   مهِتاب🥀

با سلام    بر   مادر  ِ مهر    ،     مُنیر🥀

آفتاب  ِ    حُسن    تو    اندر    ضمیر🥀

بوی   خوش   آمد    ز    جَدِّم   تمام🥀

تا  بگیرم   من   از   او   الهام  ،  مام🥀

فاطمه  گفتش : طلوع   ،  نور  ِچشم🥀

ای   شفیع   ِ مومنان   ،   روز  ِ خشم🥀

گفت :آری  چون  که  جَدَّت  در   کِسا🥀

رَحمتُ لِلعالمین        ،        روز  ِ  جَزا🥀

فاعلاتن   _    فاعلاتن      _       فاعل🥀

عاشق  ِ    بَدر      و       مُنیرم   کامل🥀

با سلام    بر   جَدِّ   خوب   ،   مهربان🥀

آیه ی تطهیر       ،    جاری   و    روان🥀

پس  اجازه  خواست  از  دریای  ِ حلم🥀

چون   مدینه   است   از دریای  ِ  علم🥀

چون  شفیع   آمد   نشست  در  کِسا🥀

شافع  ِ   اُمت    سرا      ،      مرتضی🥀

بعد   از    او   آمد   امیر     و    حیدر🥀

در     بلاغت     کامل   ،    زیر  و   زِبَر🥀

کل    فاعل     مرفوع    ،     نهر  ِ حق🥀

کل  مفعول   منصوب   ،    بحر  ِ حق🥀

گفت : به  فاطمه ( س )  بنت  ِرسول🥀

بضعت    مِنِّی    طاها        ،     بَتّول🥀

مثنوی    معنوی        ،         دریا  او🥀

آیه ی      اَکمل       شکوه     برپا  او🥀

بوی     عمو     رایحه   ،  مُشک  ِ من🥀

چون  که   باران   ،   گواه  ِ اُشک من🥀

پس  اجازه   خواست   از ختم  ِ رُسُل🥀

تا      بشیند   ،   کنار  ِ دسته      گُل🥀

بعد  از   او    آمد   ،   نگاه  ِ   فاطمه🥀

چون  سحر  ،  صبح  ، پگاه  ِ  فاطمه🥀

با    اجازه    از    نبی     ،     مصطفی🥀

سوره ی   احزاب    ،  گواه   ،    حَبَّذا🥀

سوره ی    کوثر    مهین  ،  عطر  ِ  تو🥀

خلقت    عالم      رحیم   ،  سِطر  ِتو🥀

بعد  از   آن   جبریل    در   نزد  ِ خدا🥀

آمده    با    تعظیم    دور     از     ریا🥀

با     اجازه      از    حیِّ         لا یَمُت🥀

دوست  دارم  خامه  فخر ِ  ،   هُبُوط🥀

اَلسَّلام     بر     تو   ختم  ِ   مُرسَلین 🥀

ای  صفا ، هر  دو   عالم   ،   بهترین🥀

پس   که    آمد   در   کِسا    جبرائیل🥀

همچو موسی ع  شِکافت دریای  نیل🥀

جان  ِ   عرفان    ،    مسیر  ِ   معرفت🥀

این هم از  اصل ،  اساس  ِ  مرحمت🥀

با  سند  چون  گفت :  جابر  از  کِساء🥀

جستحوی  ِ حق       ،  صابر  از کِساء🥀

مثنوی _ مهدی عرفانیان🥀