خُمار ِ چَشم ِ شُوخ ِ من غزل گفت : …!
خُمار ِ چشم ِ شوخ ِ من غزل گفت :
زمین و نَرم و کُلوُخ ِ من غزل گفت :
دو چشم ِ آبی و روشنگر ِ من
برای ِ مَغز و مُخ ِ من غزل گفت :
نگارستان و زلف ِ پر کلاغی !
به خال ِ لب ِ شُوخ ِ من غزل گفت :
بهارستان و تورنج و نظر باز !
به پستان ِنیم رُخ ِ من غزل گفت :
خداوندا زلیخا بند ِ یُو سُف!
دوچشم ِ مست و شُوخ ِ من غزل گفت:
تو عرفان گر نداری خواب در چَشم !
گلستانی و شطرنج رُخ ِ من غزل گفت :
خُمار ِ چشم ِ شُوخ ِ من غزل گفت :
رمین و نَرم و کُلُوخ ِ من غزل گفت :
مهدی عرفانیان