شراب تاک جان
شراب تاک جانان
با شراب تاک جانان رو به مسجد چون شوی
عالمـــی را در دل خود بــر تمــاشا مـــی روی
با مـــی از بازار دنیـا کـــز هــوس آیـد به جان
رو بســوی قبله گاه ضلّ و ذلّــت مـــی دوی
در حــریم دعوت شیــطانِ دشمــن پیشــه‌ات
با شــرارت دار و بنــد وصـل یارت می جـوی
گـــــر تـو را دانا به مـعلــومات دنیــا گفـته‌اند
هیــچ و پوچی تا ننوشـــی جام پاک معنوی
گـــر به جانت اشتیاق احسن الخالق رسید
یاد او را شعر جان کن، گـــر سرودی مثنوی
می‌شوی رنجور دارین‌از خطای نفس خویش
یک نگار است این جهان را رخ بگیر از ثانوی
مختار پشوتن « رنجور »