قالب شعر: قطعه

ترک دنیا

تا بگویم شرحی از دنیا و این دار فنا

یک حدیث از نورِ هشتم را بیارم در بیان

حضرتش فرموده هرکس وانهد دنیای خود

از برای دین و یا دین وانهد بهر جهان

هر دو بر راه خطا رفته،که باشد هر یکی

محترم در جای خود،منشان تو این را جای آن

هرگز اینها را مدان از پیروانِ اهلبیت

عدل می گوید که:هر یک را به جای خود نشان

گر تو نیکو بنگری بر حال و روز جامعه

این حقیقت را به نیکی بنگری در هر زمان

روزگار ما که دین را خرجِ قدرت می کننند

نسل نو گردیده از دین ناامید و سرگران

تا شود دنیا به کامِ دل فدا گردیده دین

ویژه از مردم،نماند دیگر از ایمان نشان

هر چه شد فرمایشی،مردم به خود جرئت دهند

تا شوند از آن گریزان و به شدّت بدگمان

نور حق روشن کند آن دل،که آماده تر است

قول”لا اِکراهَ فِی الدّین”را چه تفسیر و بیان؟

“نان به نرخ روز خوردن”شیوه ای غالب شده

ظاهر دینی فقط منظور باشد در عیان

آصف از اوضاع جاری گشته زار و مضطرب

تا مگر رحمی کند دادار خوب و مهربان

امام رضا (ع) می‌فرماید:

لَیسَ مِنّا مَن تَرَکَ دُنیاهُ لِدِینِهِ و دِینَهُ لِدُنیاهُ

۱۴۰۲/۱۰/۰۳

از ما نیست آن که دنیای خود را برای دینش و دین خود را برای دنیایش ترک گوید. (بحار الأنوار، ج ۷۸، ص ۳۴۶)