قالب شعر: غزل

چگونگی بهرمندی از امام ع

در حدیثی حضرت صاحب زمان مولایمان

اینجُنین فرموده آن حضرت برای شیعیان

تا که در غیبت شوید از من به خوبی بهره ور

گر به دقّت بنگری،خورشید می گوید همان

جلوه ی خورشید در هر جا کند روشنگری

پشت ابر و گاهِ شب هم نهرِ نورش پر توان

ماجرای غیبت صاحب زمان هم در عمل

غیبت خورشید عالمتاب باشد در جهان

یک تفاوت فاحش است اینجا که باید گویمش

تابشِ خورشید می گردد زمانش در بیان

از زمان تابش شمس امامت غیر از او

کس ندارد آگهی کِی تابد و گردد عیان

بارالها عرصه بس تنگ است،اگر چه آن یکی

از خوشی گفته،نیازی نیست بر صاحب‌ زمان

با امید درک دوران ظهورش زنده ایم

کن فرج بر او مقدّر،مقدمش آرام جان

آصف امّا خاک راهش را به مژگان می کشد

توتیای چشم ما خاک رهِ مولایمان

۱۴۰۲/۱۰/۰۷

امام مهدی(عج): أمّا وَجـهُ الاِنْتِفاعِ بی فی غَیبَتی فَکَالاِنْتِفاعِ بِالشَّمسِ إذا غَیبَها عَنِ الأبصارِ السَّحابُ .

چگونگی بهره مند شدن از من در روزگار غیبتم همچون بهره مند شدن از خورشید است، آنگاه که در پس ابر از دیدگان پنهان می شود.

بحار الأنوار: ۵۲ / ۹۲ / ۷ ، میزان الحکمه،  ج ۱ ص ۴۰۰