قالب شعر: قطعه

شکوه مهربانی

اساس و محور دنیا از اوّل

نهاده حضرتش بر مهربانی

صفا و مهر و الفت را خدا داد

کسی را هم طراز او ندانی

خداوند جهان خود مهربان است

گروهِ مؤمنان چون یار جانی

اگر غیر از خدا هم مهربان است

یقین، از مهر او دارد نشانی

همیشه جاودان است و فروزان

عطا کرده به ما این زندگانی

به موسی اوج لطفش شد هویدا

ز نیلش بر گرفته آن چنانی

نهادش باز بر دامان مادر

به نقش خواهر و پا در میانی

فرار از مصر و چوپانی به مدین

جناب شیخ و دختش در جوانی

زمان بازگشت و امر بعثت

عصا و آن وقوف آسمانی

به “رَبِّ اَرِنی”در طور سینا

جواب آمد که موسی:لَن تَرانی*

چه زیبا ره گشود از بهر موسی

همان نیل خروشان ناگهانی

و شد غرقه در آن فرعون و قومش

به یک لحظه و یا کمتر ز آنی

سفارش می کنم آیاتِ  او را

به نیکویی تو بر خاطر نشانی

مگر غیر از خدا هم جاودان است؟

زمین و آسمان با بی زبانی

شهادت می دهند اوصاف او را

ندارد همسریّ و یاورانی

ولیکن بنده با کفران نعمت

کند دل خوش بر این دنیای فانی

گهی با نا سپاسی از تنعّم

شود درگیر خشم بی گمانی

خدای مهربان در اوج رحمت

کند از بندگانش قدردانی

به قرآن هم چُنین فرموده است او

اگر  که با حضور قلب خوانی

جزای هر بدی جز مثل آن نیست

به هر نیکی دهد دَه مثل آنی*

به غیر از شرک،می بخشد گناهان

شوی مشمول لطف بیکرانی

همه جرم و گناهان را ببخشد

نبخشد حقّ مردم،یا فلانی

چرا که:حقّ مردم، حقّ او نیست

به امّید چُنین بخشش نمانی

بزی آصف به نیکویی در این دیر

رضایش را بجو تا می توانی

* آیه۱۴۳ اعراف

*آیه ۱۶۰ انعام

۱۴۰۵/۰۱/۲۹