قالب شعر: غزل

صبح جمعه

صبح جمعه،دوّم ماهِ رجب بعد از نماز

خواب دیدم،مکّه و هنگامه ی راز و نیاز

چونکه قبلاً رفته بودم،یاد می آوردم کجا

ما چه اعمالی به جا آورده و کردیم نماز

حال خوبی بود و خلوت کرده بودم با حبیب

درد دلها کردم آنجا با خدای چاره ساز

چند باری هم شدم بیدار و خوابم تازه شد

باز آن رؤیای شیرین بود وخوب و دلنوار

لیک خواب است و ندارد نظم و ترتیب و روش

حاصلش حالات نابی،تا نمودم دیده باز

دارم اکنون خواهش از درگاه ربَّ العالَمین

تا کُند روزی مرا عُمری،نه چندان هم دراز

هم کند تعجیل در امر ظهور حضرتش

تا شود این دیدگان روشن،به چهر سروِ ناز

مفتخر گردم به سربازیّ مهدی در حضور

هم روَم همراه او تا کوهِ رحمت بر فراز

آرزوی آصف این است و ندارد خواهشی

بوده روگردان همیشه،از طمع ورزیّ و آز

تا کند اعطا مرا بر نوکری خود،جواز

شاید او صادر کند بر نوکری من جواز