قالب شعر: قصیده

رباعیات صهیون ستیز

دولت صهیون کنون مفلوک و دل افسرده است

در دلِ مردم،تنفّر را به دست آورده است

چون ندارد ذرّه ای اخلاق و ایمان در عمل

با تمرکز بر جنایت،راه خود گم کرده است

*     *     *

دشمن صهیون که دارد چهره ی زشت نفاق

می گریزد از همه جانمایه های اتّفاق

تا مگر گمره کند اذهان مردم را ز حق

می کند از سُفره ی ابلیس ملعون ارتزاق

*    *    *

مردم ایران که بر حقّند و قطعاً بی بدیل

بهره ور از دانش و هوش و کمالات و دلیل

ملّتی یکتا پرست و اهل تقوا و عمل

کِی شود مرعوب خالی بندیِ جمعی ذلیل؟

*    *    *

پس بداند خصم صهیون این حقیقت را که ما

دائماً آماده ایم و بهر ایران جان فدا

ذرّه ای لرزش نداریم در دفاع از دین و مُلک

دشمن صهیون ندارد شانس ماندن یا بقا

*    *    *

آن ترامپ احمق و این بی بی احمق ترین

در گمان خود به راهِ دین حق کرده کمین

تا شکستی آورند آنان مگر بر شیعیان

بی خبر از آنکه ایران هست دارالمؤمنين

*    *     *

مردک احمق ترامپِ دلقک و زنگیِ مست

در گمانش کُلِّ دنیا باشد او را زیر دست

دوره ی حکّام عالَم می شود روزی تمام

دوره ی تو همچُنین،ای مردک دنیا پرست

*    *    *

در خیال خود بمان،تا صبحِ بختت بر دمُد

قبل از آن امّا بدان شامِ سیاهت در رسد

با دُمِ شیر است این بازی،بترس ای روبهک

پنجه اش ناگه تو را بر خاکِ ذلّت افکند

۱۴۰۴/۰۳/۲۵