قالب شعر: قطعه

                     لبخند باقر ع

بشکفد هر لحظه بر روی لبان تو بهار

گر بکوشی خنده را بر روی  لب حاضر کُنی

در چُنین وضعی که دنیا اندکی بحرانی است

پیروی از این حدیثِ حضرت  باقر کنی

نقش هر لبخند تو بر روی فرد مؤمنی

دارد آن خیر و ثوابی را که خود ظاهر کنی

در حضور مردمان لبخند اگر آری به لب

در دلِ هر یک خودت را ثبت در خاطر کنی

گر عبوس هستی و در خشم و پریشان روزگار

باید عمری را پریشان چهره تا آخر کنی

تا که ایزد بگذرد از کرده های ناصواب

در همه احوال،یاد از حضرت ناظر کنی

او کریم است و رحیم است و رئوف و ذوالجلال

خشم خود را هدیه بر هر فاسق و جائر کنی

آصف ار خندان نباشی،سعی وافر کن،مگر

تا که شعری هم نثار عارف و ذاکر کنی

۱۴۰۲/۰۹/۲۳

قالَ :امامُ الباقِرُ ع

تَبَسُّمُ الرَّجُلِ فی وَجهِ أخیهِ المُؤمِنِ حَسَنَهٌ.

لبخند آدمی به روی برادر دینی اش حسنه است.(بحار الأنوار، ج ۷۴، ص ۲۸۸)

چون شود لبخند تو هدیه به روی هر کسی

آن کسان را از خودت راضی و شادان کرده ای

حضرت حق هم شده راضی از این رفتار تو

دیگران را لحظه ای از غم گریزان کرده ای

باقر علم نبی هم اینچُنین فرموده است

با همین لبخند خود کاری درخشان کرده ای

لیک اگر گشتی عبوس و در غم و ناشادمان

دیگران را هم غمین و زار و نالان کرده ای

در پریشانی اگر حاضر شدی در جامعه

جمع حاضر را کمی زار و پریشان کرده ای

گر غمی داری به دِل بگذار و روی خود میار

قطعاً از این رهگذر،سود فراوان کرده ای

گر خطا از دیگری بینی و از آن بگذری

در عمل او را از این کرده پشیمان کرده ای

گر قدمهایت به سنگ آمد وَ بیماری رسید

با توکّل رفع مشکل،درد:درمان کرده ای

بارالها:آصف از درگاهِ تو جوید عطا

گرچه او را مرحمت لطف نمایان کرده ای