قالب شعر: {قالب شعر:35}

از چرخش گیسوی تو بر خرمن و خانم
طوفان زند و هر چه که دارم برهانم

ای دلبر من در بر هر سرو خرامان
آن قامت گلسان تو زد بند زبانم

من روی دگر یار نخواهم گل رخشان
شورو هیجان، عطرتو بخشد به روانم

عاشق‌ چه کند بادل پرخون وخرابش
گر ساغر جانم بدهی مست زمانم

گر یار من و سَجعِ دل و جان منی تو
گر بربط جانی بدم آن نغمه به جانم

در دیده‌ی قلبم لب جانت به نشانی
با عشق و پراز ساغر آن رو به کمانم

در میکده هر ساقی جانی نتواند
آرامه دهد هلهله‌ی بیت و خزانم

کس‌در بر رنجور نزد ناله ز غم‌ها
من‌در دل و جان غصه‌ی عالم بنهانم