قالب شعر: شعر سپید

‍ 🔅خدايا

خداياخوبِ خوبم من ،

ملالي نيست جز دوري

زباغ جنت و حوري

كه گويا مصلحت بودش

رسد شايد به ما سودش

كه انسان آدمي بايد شود كام

به احكامت خدا ،عامل

خدایا مدّتی هستش

پريش و خسته ام دلگير

من از دست همين آدم

خدایا می رسی دادم؟

از اين دنياي صد رنگ

فريب ومكروهم ننگ

از اين كشتارها جنگ

خد ايا ياورم باش

همين دوروبرم باش

كه مي ترسم من ازهر کس

کبوتر می شود کرکس

من از اين نفس العماره

تو گويي كار من زاره

خدايا من عليلم هم ذليل

تو(حقّا)  خوبي و هم خليل

✍اصغر رضامند

( حق تبریزی)95/7/26