قالب شعر: غزل

‍ ▪️کربلایان

میخانه گر ، ببستند
یاران که مست مستند

چون خون عاشفان را
ریزند، که می پرستند

وین خرقه های تزویر
برکن ز تن ، که پستند

در دشت پر ، شقایق
یاران بخون نشستند

در اوج آسمان ها
پرها زدند و رستند

ما مانده ایم وحسرت
پیمانه ها ،  شکستند

در سرزمین گل ها
خویان ستاره هستند

(حقا ) که کربلا یان
زنجیر تن ، گسستند

✍ اصغر رضامند
(حق تبریزی)76/7/2