گریان و تنها

گریانم و تنها 😭

منم آشفته از درد و پر از غمها ، ولی تنها
شدم مفلوک‌این رنج و ندارم همدلی، تنها

جهانم تنگ و دیگر روح و جانم بی‌تفرجها
ندارم میل تفریح و نه آنم چون یلی ، تنها

رفیقان رفته‌ و من بی‌ خبر ، از حال یارانم
نباشد یک نشانی تا شوم بر محفلی ، تنها

من‌ آن مرد غریبی که، دما دم آشنا جویم
ولی هرگز نبینم کس ، روم بر منزلی تنها

چنان افسرده از رنجم، که گریانم زتنهائی
چه‌می‌دانند رفیقانم شدم با مشکلی، تنها

اگرخود غصه‌ها دارم ولی‌ از درد همنوعان
شوم گریان اگر بینم ، ملالت در گلی تنها

خدایم را همی دانم ، مرا در امتحان دارد
زشصتم تا کنون بر من حیات مجملی‌تنها

چرا‌گویم به‌ هر‌یاری چراگشتم چنین زاری
شدم دراضطراب وگشته‌ام بی‌حاصلی تنها