جوانمردی حیا کو
جوانمردی حیا کو؟
در این دور و زمان مهر و صفا نیست
مــــرام مــــردمان لطـــف و وفا نیست
گل و خار و چمــن در کـــوه و صحــرا
همــــه یکســــان و گــل‌ها را بها نیست
دگـــــر حرف از جوان مــردی نبینـیــم
مکاسـب را حَکَــــم امــــــر خـدا نیسـت
جـــوانان سـسـت و در بنــــد کســالـت
به پیــر دودمــان دستـــی عصا نیست
بجـــز عیش و هوس در قشری از خلق
گنــاه و معصیــــت ها در خفـــا نیست
فقـــط مـد گشتـه فخـــر و سر بلنـــدی
اصالـــت هـای انســان بـر مـــلا نیسـت
پــدر بـر دختــــرک بــــی اختیـار است
پســر بـا مـادر خـود هـــم صـدا نیست
مــرام و غیــرت و مــردی کــــجا رفـت
زنان را ارزشـــی غیــر از طــلا نیســـت
بــرادر خواهــــــرش را وا نهــــاده است
دگــــر خواهــــــر بـرادر را حیـــا نیسـت
حیـــا در همســران درّی گــــــــران بــود
ولـــی امــــروزه خود پوشــی روا نیست
خدا در یاد جمعــــی شــد فــــــــراموش
دگـــــــر حرف از گنـاهـان و بـلا نیســت
کســـــــــی یار کســـــــــی نیست در زمانه
دگـــــر تـرســـــــی از اعمـال خـطا نیسـت
بیــا رنـــــجـور از ایـن دنیـــا بکـــــوچیــم
که لطفــــی از رفیـــقان رو به مـا نیســت
مختار پشوتن « رنجور »