قالب شعر: قطعه

دوازده
——
همه را سال دوازده ماه است
ماه من سال دوازده باشد
متولد شده ام روزی که
روزِ بعدش دوازده باشد
ماه مرداد سالِ چل وهفت
ساعتش ظُهرِ دوازده باشد
من معلم شدم وبازنسشت
و حقوقم که دوازده باشد
حداکثر زحقوق سَر بُرج
یک ریال تا به دوازده باشد
ز اجاره بگذر قِسط چه شد؟
روی هم بیش ز دوازده باشد
دومین ماهِ بهار اردیبهشت
روزِ من باز دوازده باشد
دستانِ همه ده انگشت اند
شک کنم بلکه دوازده باشد
من حسابم ضعیف ست توبگو
دو زِ ده از چِه دوازده باشد
همه را نَحس بُود سیزدهم
نحسِ من نیز دوازده باشد
و امید کَرمَم هست به او
و امامی که دوازده باشد
قصه کوتاه کن و کم شعربگو
بیتِ من تازه دوازده باشد
به گمانم که زمان مرگم
همه تکرار دوازده باشد
ساعت وروز ومه وسال همه
هر چهارتاش دوازده باشد