قالب شعر: غزل

به نام یگانه‌سراینده‌ی دیوان آفرینش

چه‌کار کنم وقتی، نمی‌رسم، تا تو
نمی‌شود احساسم، صفا کند، با تو

دلم شده موجی، ساحلِ نگاهت را
وَ یا شده طوفانی؛ به سانِ دریا، تو

نمی‌کند امواجِ دلت نگاهی باز
نمی‌دهد امّیدی، تمامِ من را، تو

نمی‌رود از دست این، تبِ غمِ دیرین
وَ می‌زنی از رویِ  جفا، به من، پا، تو

به پیشِ تو اصلا، هیچ نیست، قلبِ من
تبِ تپشِ قلبم، همیشه امّا، تو

زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)

پ. ن:

تمام مصراع‌های سروده‌ی جاری به وزن جوششی:

(مفاعل مفعولن مفاعلن فع‌لن) است؛ اما چون این وزن جوششی، دارای بحر عروضی خاصی نیست، قالب سروده آزاد انتخاب شد.