قالب شعر: چهار پاره

تاب داد امواجی از بادِ صبا*

گیسوی بانوی احساسِ مرا

با دفِ دل، می‌نوازد چنگِ مهر

بر سرِ ابریشمِ زلفِ وفا

.

سوی گندمزارِ عشقم می‌دوم؛

تا نسیمِ عاطفه، من را برَد،

پیشِ یاری که: مرا دل می‌برَد

نازِ احساسِ دلم را می‌خرَد

.

از شمیمِ مهربانی می‌شود،

دل، شکوفای سروری دلنشین

گُل به گُل، در جای، جایِ سینه‌ام

می‌دمد، گُل‌های سرخ‌و، آتشین

.

وقتی احساسم بچیند بوسه‌ای

از لبِ یاری عزیز و، نازنین

سهمِ سینه، می‌شود گُل‌های عشق

می‌شود قلبم پُر از خوبی؛ همین

زهرا‌ حکیمی بافقی (کتاب ققنوس احساس)

.

*پ.ن:

در ادبیات فارسی باد صبا پیام‌آور بین عاشق و معشوق است.