قالب شعر: چهار پاره

قسم به شوکتت ایران؛ که در دلم هستی

به‌مهرت از گُلِ قلبم، ترانه می‌خوانم

برای بودنت‌ای مرزِ باشکوهِ من!

به‌عشق، می‌گذرم؛ از: تمامیِ جانم

به آیه آیه‌ی قرآن؛ قسم که در قلبم

محبّتت شده جاری؛ مثالِ رودِ دَم

به واژه واژه‌ی ایمان؛ قسم که مِهرت را

نمی‌گذارم از این سینه پرکشد؛ یک دَم

اگر چه دشمنِ صهیون، نموده جنگ‌آغاز

یقین که می‌شوی‌آخر، تو فاتحِ میدان

و قلبِ سنگِ دَدانِ بَد ِجفاپیشه

به عزمِ جزمِ دلیرانِ تو، شود پیچان

#زهرا‌_حکیمی_بافقی 

اسفندماه ۱۴۰۴