قالب شعر: 

«دلم پرواز می‌خواهد»، از این جا
از این دنیا؛ که شد، سرشارِ سرما

به جان احساسِ دلسردی نشسته
نمی‌بیند، دل اصلا، مِهر و گرما

درختان هم، دگر، جان‌خسته‌اند از:
زمینِ خالی از: گُل‌های رویا

درخت‌و، سبزه‌وُ، گُل، تا کجا رفت
چه وارونه، شده، قانونِ دنیا

زمین را ترک خواهم کرد، روزی،
به آوازِ پرِ مرغانِ زیبا

در اوجِ آسمان آزاد هستم
من از: دنیای نازیبای رسوا

برای نقشه‌ی امواجِ جان، هست،
کرانِ آسمان؛ چون قلبِ دریا

نگاهم، پُرفروغ از: موجِ مِهر و
وجودم می‌شود در «عشق»، پویا

زهرا حکیمی بافقی (کتاب آوای احساس)