قالب شعر: غزل

ماشین مشتی مندلی خطیِ شیرازه عامو!

هِرتی میره پِرتی میاد همش درش وازه عامو!

بوقش خراب شده ولی صندلیاش سالم و توپ

خودش میگه غنیمتی ز جنگ قفقازه عامو..

خواجهٔ نامرد قجر یه شب تصادف می کنه

سَحَر تو گود خزینه به مشتی میندازه عامو!

یه ماشین کشکی که نیس خارجیه رنگ نداره..

سقف اتاقش را می گم ماشین روبازه عامو

رو چرخ و مرخای جلوش برند بنز و ژیانه..

ولی گمونم موتورش تویوتا شهبازه عامو

صدای روشن شدنش انگاری اسب کَهَره

حکایت تخم طلا گذاشتن غازه عامو

آخر سر روشن میشه تو انجینش عروسیه

صدای تنبکش میاد، تو اگزوزش جازه عامو

نمازی را دور می زنه یه سر می ره حافظیه

هر جا بره آخرشَم تو فلکه ی گازه عامو

هی دم رو نشین بگو معاینه ی فنی داره!

سِی کو..نمی دونی چرا؟ قابل اغماضه عامو

ماشین مشتی مندلی زرد قناریه ولی..

دود سیاهش همه جا به شوق پروازه عامو

مدیر شهری که خبر داره میگه ولش کنین

ماشین مشتی مندلی خیلی خبرسازه عامو

سرویس مدرسه دلش می خواد بشه، اونم میشه!

فقط خدا کنه یه وقت بچه را نندازه عامو!

مطلعم که مندلی با چوق میاد نسق کشی!

یه قمپزی دَر بکنم

؟؛ اکبری طنازه عامو!

پدرام اکبری