قالب شعر: ترجیع بند

«عروسکای میناب»

بارون که جِل جِل میزنه

وقتی تو ساحل میزنه

عروسیِ عروسکاس(ت)

انگاری که کِل میزنه

زمستونه سرد دیگه، هوا پر از غبار شده

شهر و چراغون میکنن

بهار و مجنون میکنن

ولی دلِ لیلییا رو ..

خیلیا پرخون میکنن

جاری اشکِ ماهیا،دریا چه بی قرار شده

عروسکا خیلی خوبَن

کِل میکشن پا می کوبن

تو چشمشون نور دارن

اما حالا دل آشوبَن

ابر اومده تو آسمون،لحظهٔ انتظار شده

کوچه ها رو آب می زنن

عکسا رو تو قاب می زنن

عروسکا تو آتیشَن

شرر به میناب می زنن

لرزیده قلب بچه ها،چه حالشون نزار شده

عروسکا پر کشیدن

به کهکشون سر کشیدن

تو دفترای نقاشی

شکلِ کبوتر کشیدن

گلخونه میشه مدرسه، حالا دیگه بهار شده

فرشته ها زار میزنن یه دشت لاله زار شده

پدرام اکبری