ماهِ من

زیرِ اَبروی هلالی،ماهِ من،جاسوس داری
جای دستانت پری رو،شاپرِ طاووس داری

بس که زیبایی و جذابی و رعنایی ،یقیناً
این وجاهت را تو میراث از زنانِ روس داری

چون که لب وا میکنی بر جانم آتش میزنی باز
زیر لب هایت مگر تو،نار نا محسوس داری؟

مثلِ ابری ،یا نسیمِ صبحِ زیبای بهاری
مثل باران با طراوت،بارِشِ مخصوص داری

ساغرم را پُر کن از جامِ وجودت با نگاهی
تشنه ام سیراب کن من را ،که اقیانوس داری

من که مشهورِ جهانم در میانِ عاشقانت
پس چرا عشق مرا در سینه ات محبوس داری

بر گدای آستانت اندکی لطف و کَرَم کن
ای که از عشق و محبت،گنجِ دقیانوس داری

#مجیدکرمی_زرندی

وزن؛فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن
1404/8/27